Dvadeset šest godina nakon smrti svog sina Danijela, Nora je dobila paket od advokata koji je zastupao čoveka po imenu Ognjen, koga je Nora kratko poznavala pre nekoliko decenija. U paketu se nalazio jedan USB stik sa tekstualnim dokumentom i folderom sa fotografijama, koji je bio imenovan prema Danijelovom karakterističnom načinu imenovanja fajlova.
U tekstualnom dokumentu je bilo objašnjeno da je Ognjen ranije došao u posed digitalnog fotoaparata koji je, pre sahrane, bio ukraden iz Danijelovog kovčega. Međutim, pre nego što je sam fotoaparat prodat, izvadio je memorijsku karticu sa ličnim fajlovima i sačuvao je.
Kada je Nora otvorila fotografije na ekranu, pojavile su se sačuvane digitalne fotografije koje su beležile poslednje mesece Danijelovog života. Galerija je sadržala fotografije mlade žene po imenu Jelena, koja je nosila Danijelovu odeću, a zatim i fotografije pozitivnog ultrazvučnog nalaza, trudničke portrete i fotografije iz kasne faze trudnoće.
Na osnovu fizičkih detalja u pozadini fotografija — uključujući logotipe klinika, ulične znakove i delimično vidljive poštanske adrese na kovertama — Nora je upoređivala arhivirane gradske dokumente, adresare i lokalne crkvene biltene kako bi otkrila identitet majke i pronašla izvod iz matične knjige rođenih jednog dečaka koji je kao drugo ime imao Danijel.
Nora je otkrila tačne datume Danijelove bolesti i sahrane, čime je rešena 26 godina stara neizvesnost u vezi sa njegovim nestankom. Nakon što su okolnosti razjašnjene, Jelena je na svom mobilnom telefonu pokazala najnovije digitalne fotografije svog 26-godišnjeg sina, koji je imao izrazitu fizičku sličnost sa Danijelom.
Susret se završio tako što je Jelena ponudila Nori da upozna svog sina, odnosno Norinog unuka, čime su zapisi pronađeni na memorijskoj kartici dobili konačnu potvrdu.